سلام دوستان خوبم.

این روزها به یکی از بهترین آرزوهایم رسیده ام.

"از قلم برای شادی دیگران استفاده کنم."

نمی توانم بیشتر توضیح بدهم.افطار امروز البته بیشتر از سایر روزها به ذهنم ماند.اینکه خدا چقدر خوبه

که از انسان کوچکی چون من استفاده می کنه تا دختری کوچک افطار را کنار پدرش باشه.

دوستان خوبم بعد از آنکه یک به اصطلاح  فول پروفسور آنقدر دلم را شکست که در برابر خیلی

ها وسط دانشگاه نشستم گریه کردم با خودم عهد کردم از قلمم فقط برای شادی استفاده کنم.

لذت شاد کردن مردم پاک جنوب آدم را می برد به لذت کنار استاد عابدی نشستن و مثنوی های شبانه اش را با گوش دل شنیدن.